De eerste acht Wing Chun-jaren trainde ik binnen de associatie. Regelmatig ging ik met een paar jongens naar andere scholen en organisaties. We wilden ons systeem testen door overal proeflessen te nemen en te sparren.
Waar we ook kwamen, waren we niet onder de indruk van wat we zagen. We hadden het gevoel dat wij op de goede weg zaten. In deze periode volgden we regelmatig seminars van Wang Kiu, destijds de leraar van R. Vogel.
In 1992 kwam Wong Shun Leung naar Den Haag op bezoek bij zijn vriend Wang Kiu. Dit was de eerste ontmoeting met Wong Shun Leung in Nederland.
Op 3 en 4 juni 1993 zijn Johan Jocker, Mick Visser en Gert-Jan Ketelaar naar Duitsland gegaan om een seminar van Wong Shun Leung bij te wonen. Gert-Jan sprak daar met Rob Vogel over het seminar.
In 1994 was Wong Shun Leung in Den Haag voor een zevendaags seminar. De laatste twee dagen was ook Philipp Bayer aanwezig. Ik werd gevraagd om deel te nemen, maar mijn motivatie voor Wing Chun was op dat moment niet meer groot. Ik had het gevoel dat ik mijn plafond had bereikt en zat met veel vragen waarop ik geen antwoord kreeg.
De seminars van Wang Kiu vond ik minder interessant worden en vaak verzon ik een smoes om niet te hoeven gaan. Ik dacht dat het seminar van Wong Shun Leung ook niet bijzonder zou zijn. Dit bleek achteraf één van de grootste vergissingen die ik ooit heb gemaakt.
Tijdens het seminar testte hij ons Chi Sau. Hij begon bij Chris Verhoekx met Poon Sau. Na twee keer draaien stopte hij en ging verder naar iemand anders. Veel mensen vroegen zich af waarom dit zo kort duurde. Later bleek dat Wong direct zag dat het Poon Sau-niveau erg laag was, maar hij zei daar niets over. Wel legde hij uit dat bij slecht beoefende Chi Sau de krachten alle kanten op gaan — precies wat bij ons gebeurde.
Tijdens dit seminar sprak Wil Visser met Philipp Bayer en vroeg of hij eens langs mocht komen.
Het seminar werd gefilmd en later op dvd gezet (uit mijn privécollectie).
De week daarna was er een bespreking in Den Haag. Iedereen was enthousiast over het seminarweekend, maar niet iedereen besefte dat dit systeem een totale revolutie zou betekenen.
Wil Visser ging een weekend naar Duitsland om bij Philipp Bayer te trainen. Philipp liet hem alle fouten zien, corrigeerde iedere beweging en liet vooral voelen wat er niet klopte. Dit was de eerste echte confrontatie met het verschil in niveau.
Mijn leraar Ed Blom vroeg mij om mee te gaan naar Duitsland voor een seminar van Philipp Bayer. Zijn enthousiasme maakte mij nieuwsgierig en ik begon te vermoeden dat ik iets belangrijks had gemist.
Bij aankomst waren er meerdere Nederlanders aanwezig: Wil Visser, Han Brens, Chris Verhoekx, Ed Blom, Mick Visser, Johan Jocker en ik.
Vanaf de eerste oefening was duidelijk hoe uitzonderlijk goed Philipp was. Zijn explosiviteit en controle waren overweldigend. We werden geconfronteerd met een systeem dat op alle vlakken beter was dan wat we daarvoor kenden. Op iedere vraag kwam een logisch antwoord — niet alleen in woorden, maar vooral voelbaar in de praktijk.
Foto: Mick Visser, boven op het balkon waar we sliepen.
Die avond gingen we met Philipp eten en spraken we uitgebreid over Wing Chun. We sliepen in de trainingszaal, boven op het balkon. De volgende ochtend trainden we nog vier uur voordat we terug naar huis reden.
Eenmaal thuis moest ik alles verwerken. Ik besefte dat ik acht jaar verkeerd had getraind — een harde confrontatie. Twee weken lang zat ik er mentaal doorheen. Daarna besloot ik opnieuw te beginnen: ik was toen 23 jaar en had nog alle tijd om het systeem echt te leren. Mijn plafond bleek nog lang niet bereikt.
Vanaf dat moment reisden Ed Blom en Han Brens regelmatig naar Duitsland om het Wong Shun Leung-systeem van Philipp Bayer te leren en dit over te brengen naar de associatie in Den Haag. Ook Robert Vogel junior ging mee.
Foto: bron onbekend
Dat jaar gaf Philipp ook een seminar in Den Haag.
In januari 1996 verliet Ed Blom de associatie van Rob Vogel om zich volledig aan te sluiten bij de Wing Chun Kung Fu Association Europe.
Silvano Bonafe