Analyse – 30 jaar Wing Chun training
A – Opbouwfase
In het begin zie je een geleidelijke stijging. Deze fase stond volledig in het teken van het leren van de basis van het systeem.
B – Stilstandfase
In de laatste twee à drie jaar van deze fase was er vrijwel geen vooruitgang. Het gevoel ontstond dat ik mijn plafond had bereikt. De interesse in seminars nam af, niet in Wing Chun zelf, maar in de manier van trainen.
C – Overgang naar nieuw systeem
In 1994 kwam de ontmoeting met Wong Shun Leung. Pas in januari 1996 begon de echte overgang naar het systeem van Philipp Bayer. Deze periode vormt de overgang van de oude lijn naar een nieuwe manier van trainen.
In 1996 werd duidelijk dat veel opnieuw geleerd moest worden. Toch begon de nieuwe lijn niet vanaf nul: motorische basis en sparringervaring waren al aanwezig.
D – Langzame groei (1996–2008)
De vooruitgang was relatief traag, omdat kennis slechts enkele keren per maand uit Duitsland kwam via Ed Blom. Tegenwoordig kunnen leerlingen in een jaar bereiken waar vroeger tien jaar voor nodig was.
Meer trainingsfrequentie maakt een groot verschil in leervermogen.
E – Versnelling en eigen ontwikkeling
Na verloop van tijd ontstond weer een duidelijke stijging in niveau. Doordat kennis niet meer alleen werd gekopieerd, maar ook zelf moest worden begrepen, groeide het inzicht in het systeem sterk.
In 2007 werd de eigen school in Rotterdam geopend. Vanaf dat moment werd training aangepast aan de behoeften van leerlingen, in plaats van het blind volgen van één methode.
Het zelf ontwikkelen van oefeningen op basis van principes en concepten bleek een belangrijke stap in begrip van het systeem.
F – Nieuwe stagnatie en heroriëntatie
Rond 2014 ontstond opnieuw een stilstand. Dit bleek niet een gebrek aan potentie, maar een signaal dat de trainingsfocus moest veranderen.
Er werd te veel gefocust op het verfijnen van armtechniek, terwijl andere aspecten zoals voetenwerk en mobiliteit werden verwaarloosd.
Na korte experimenten met trappen werd duidelijk dat de basis in houding en voetenwerk eerst verbeterd moest worden.
G – Nieuwe groeifase
Vanaf dit punt ontstond opnieuw een stijgende lijn door meer focus op voetenwerk, heupgebruik en bewegelijkheid.
De heup speelt een centrale rol in krachtopbouw en verbinding met de grond. Zonder goed voetenwerk is optimale krachtontwikkeling niet mogelijk.
Vanaf 2016 werd ook meer gesparred en werd training realistischer toegepast in partnerwerk.
Voetenwerk en inzicht
De laatste jaren ligt de focus sterk op structuur, heuplijn en bewegingskwaliteit. Veel fouten ontstaan door verkeerd gebruik van de basisstand.
In 2017 werd training gevolgd bij David Peterson, wat bevestiging gaf van nieuwe inzichten, maar ook extra verdieping bracht.
Reflectie op training en leraren
Na 30 jaar training verandert de manier van kijken naar seminars en leraren. Dit is geen afwijzing van eerdere leraren, maar een natuurlijke fase waarin herhaling toeneemt.
Wing Chun blijft een systeem waarin je blijft leren, maar de nadruk verschuift van volgen naar begrijpen en analyseren.
Slotgedachte
Deze analyse is geschreven om bewust te blijven van ontwikkeling en om stilstand te herkennen voordat deze te lang duurt.
Silvano Bonafé – 2017